Hayat Belki Bazen

@İstanbul

2011-10-12T03:59:00.000+03:00

Keyifli ve ilginç İstanbul günleri yaşıyorum cumartesiden bu yana. Son 3-4 yıldır bu kadar eğlendiğimi hatırlamıyorum hiç. Bu yüzden geriye dönüp bakınca hatırlanmayı kesinlikle hakediyor. Notistanbul.

Zaz konseri için bilet bulma yardım talebi!

2011-10-04T03:41:00.000+03:00

Zaz ın 23 Ekimde İzmir arenada vereceği konser için bilet bulamadım. Bugüne kadar bileti temin etmek için yaptığım tüm uğraşlarsa sonuçsuz kaldı henüz:( Son bi umut; Ola ki bilet almış olupta gitmekten vazgeçen birisi varsa aranızda yada bir tanıdığınız (Allahım noolur) benimle iletişime geçebilir mi lütfen?

Afrika

2011-08-14T03:36:00.001+03:00

*Afrikada ki açlıkla ilgili haberlerin gündem değiştirmek yada hafifletmek amacıyla ortaya çıktığını düşünmek paranoya yada komplo teorisi olarak değerlendirilmiyor ne yazık ki bu yerküre de. Çünkü insanlar insanlardan herşeyi bekliyor artık. Yazık...

Oysa 2011 yıl kere zamanı yıl olarak saymış (ve öncesi var tabi) insan popülasyonunun egemen yaratıklar olarak bu yerkürede kurduğu uygarlığın geldiği nokta açısından oldukça önemli bu durum. Bu kadar mı başarısız ve aptal olunabiliyor??? Tebrikler bize..

*Bu haberlerin soyal paylaşım sitelerinde vurgulanması kimileri tarafından "reklam kokan hareketler bunlar" olarak algılansa da (ve bu durum karşısında bi tek iğrenç kılını bile kıpırdatmamış biri olarak) reklam meklam da olsa gündem de tutuluyor olmasından dolayı memnuniyet duymam sanırım benim utancım olmalı...

*Haberleri izlerken gördüm. Somalideki bi yardım kampında üzerinde Türk bayrağı olan yardım paketlerinin kapış kapış paylaşılışını. Bayrağımı görmekten dolayı utanç duyacağımı hiç düşünmemiştim, hiç düşünmem sanıyordum şimdiye kadar. Üzgünlüğüm; "Herşeyin bir ilki vardır" sözünün yeniden boşa söylenmediğini anlamaktan değil ama...

*Binlerce kilometre uzaktan özellikle çocuklar için bu kadar üzülünüyorken, orda bu çocukları yapan ebeveynler. Hiç mi vicdanınız sızlamıyor yaaa?? Tamam senin çocuk yapma hakkının kısıtlanmasında yerküredeki rahat yaşayan diğer herkesin sorulumluluğu da var kabul ama çocuk yapma hakkının, çocuğun yaşama hakkından daha kutsal olduğunu düşünmüyorsundur umarım! Bunu diyebilmekten başka elimden bişey gelmiyor malesef. Yoksa tersi olup bana kalsa cinsel ihtiyaçlarınızı ve üreme isteğinizi, bu zorunlulukların ortaya çıkmasına sebep olan sistem ve sistem yöneticilerinde kullanabilmenizi sağlardım emin olun. Cinsel organlarınızın boyutunun caydırıcı olabileceğini düşünmekten bağımsız, işlevselliğini düşünerek. Bu da benim züğürt tesellim.

Yardımlarınız için: http://www.kizilay.org.tr/

5 Tl karşılığı sms için siteyi inceleyebilirsiniz.

Yüksek Miktarda Arsenikli Haber

2011-08-13T12:45:00.002+03:00

Dün "Aydın da içme suyunda yüksek miktarda arsenik bulundu" başlığıyla bir haber vardı ntv de. İçerik şu; Aydının küçük bi ilçesinin 9 köyündeki yapılan ölçümler; içme sularında yüksek miktarda arsenik olduğunu göstermiş ve ilgili makamlar vatandaştan durum normale dönene kadar kendilerinin gönderecekleri suları kullanmalarını, köyün kendi içme sularını kullanmamalarını istemiş. Buraya kadar herşey normal gibi de işin içine kamera ve haber ekibi girince izlediğim görüntüler pek bi anormalmiş geldi bana.

Şöyle ki;

Haberin başlangıcında haporlörlerden yapılan içme suyunu kullanmayın uyarılı görüntülerden sonra haber ekibi köylülerle "içme sularınızda yüksek miktarda arsenik varmış, ne düşünüyorsunuz?" röportajına başlıyor. . Hemşehrilerimin verdiği tepki de şu; "Ne arseniği yaaa", "Çocukluğumdan bu yana içerim bu suyu, turp gibiyim ben bana bişey olmaz", "İçiyoz baksana hiç bişey olmadı"..vs.vs.. Bu esnada da çeşmeden doldurulup doldurulup içilen bardakların görüntüsü geçiyor ekrandan (Haber ekibi "inandırıcılık adına su içerken ki görüntülerinizi de ekleyelim, bi bardak su içermisiniz?" isteğinde bulunmuş gibi)...

İçlerinden bir taneside "yaa arkadaş şimdiye kadar bişey yoktu ama kaynakların olduğu yerde bişey vardır sulara arsenik karışmıştır, içmeyelim şu suyu" demiyor. Yada haber ekibi orda bulunduğu esnada suyunu içen köylüleri göstermek adına "Suyunuzu içmeseniz iyi olur. Madem içiyorsunuz, içtiğinizi gösteriyormuş gibi yapmak adına suyu doldurun sadece, o görüntüler bize yeter. Ama sonra lütfen içmeyin, dökün suları" demiyor. Sanki sulardan başka havada arsenik varmışta orda bulunan herkes zehirlenmiş gibi.

Nerden baksam aklım almıyor. O köylere su içmeye gidiyorum ben:/

Anlatıcı;

2011-08-10T02:45:00.001+03:00

Beyaz bir kağıdın boş bir kağıt demek olmadığını anladığımda 24 yaşımdaydım ben. Sessiz insanlara duyduğum saygı biraz da bu yüzdendir aslında. Sesin bu yalnızlığa gerekliliği ve yararı tartışmalıdır çünkü.

2011-07-31T01:19:00.002+03:00

Burda biraz durmalısın demiştim ya en son. Öyle bir yerde durmuşum ki, o günün akşamında yanımda çalışan bir çalışma arkadaşım araçlarımdan birinde trafik kazasında öldü. 10 gündür tanıyordum kendisini, konuştuğumuz cümle sayısı 200 bile değildi. 3 çocuğu varmış, bir hanımı, bir annesi. Cenaze evindeki şaşkınlığım ve üzgünlüğümle öğrendim bunları. Aslında bakarsan hala şaşkın ve üzgünüm. Ve ama evet yapabileceğim hiç bir şey yok biliyorum. 3 gündür bunu anlatmaya çalışıyorum kendime.
Burda biraz durmalısın demiştim ya en son. Galiba bir süre yada bir miktar burdan uzaklaşmalıyım. Durunca yine haber veririm ama sen sağlıcakla kal.

Aydın' dan bildiriyorum stop!

2011-07-28T15:50:00.000+03:00

Bugün aynada bir süredir varlığını bildiğim ama umursamadığım 2 tel beyaz saçıma bakakaldım bir süre. Nasıl göründüğüne değil, asıl bana ne anlattığına dair bir duyguyla. Anlattığından ne mi anladım? Burda biraz durmalısın dedi iç ses. Telaşın içinde unutup duruyorum, umarım burda görerek ara ara hatırlayabilirim..Burda biraz sahiden durmalısın!!

Siparişimdir!

2011-07-14T01:48:00.001+03:00

Bugünlerde tıpkı termometrelere benzer, insanlarda yorgunluk seviyesini ölçen bir buluş cihazın varlığına ne kadar çok ihtiyacım var bilemezsin. Bunu 3 gün içinde 2. kez hastaneye kaldırılıyorken farkediyor olmam bu ihtiyacın gerekliliğini ve içinde bulunduğum içler acısı durumu açıklamaya yeterli olacaktır sanırım. Tabi bu cihazın sadece ölçüm yapmaya yaramaktan başka ölçüm sonuçlarına göre tavsiyelerde bulunması gerektiğini söylememe gerek yoktur diye de düşünüyorum.

Mucitlere duyrulur:s

İtoğlu İt!

2011-06-26T00:05:00.002+03:00

Bugün arabayla oyun alanı/park gibi bir yerin önünden geçerken yola bir top fırladı. Topun peşinden aniden bir çocuk koşar diye yavaşladım bende. 1 kaç saniye geçmeden topun peşinden koşacak olan çocuk göründü parkın girişinde. Koşaradımdı ama ne tuhaftır ki dikkatliydi de. Beni gördü, gözgöze geldik, ben yavaşlamaya devam ettim ama o topun peşinden (bana baka baka ama bana rağmen) koşmaya devam etti. Ben iyice yavaşladım, o topunu aldı, parka doğru koşmaya başladı! 3-5 saniye içinde oldu tüm bunlar.

Hani sağa sola bakmadan sadece topun peşinden koşup aniden caddeye çıkan bi çocuk olsaydı bu kadar önemsemezdim de (Tamam bütün çocuklar salaktır bunda seninle hemfikirim de) ama beni görmesine rağmen çocuğun topun peşinden koşmaya devam etmesi, bu gözükaralığı bir an hoşuma gitti niyeyse.

İçimden; kaç yaşından sonra vazgeçiyoruz böyle davranmaktan, yada ben; istediğim şeylerin peşinden koşmaktan ne zaman, kaç yaşında, kaçıncı denemeden sonra vazgeçmeye başladım yada doğru olanın bu olduğunu düşünmeye başladım diye düşünmeden de edemedim! o çocuk parkın içine elinde topuyla girerken..

Başlık Mı? O yada ben, birimiz hakediyoruz! Hakaret amaçlı değil, sadece uyarı anlamında:/

Evvvveetttttt!

2011-06-19T01:20:00.000+03:00

Az biraz "kıskanılası insan ruh hali"nin cümleye giriş kelimesi gibi di mi bu? Evveetttt! Ardından sanki "nerde kalmıştık" cümlesini duymayı umduran. Hani önemli bi karmaşa ve belirsizliğin içine girmişsinde, ardından herşey yerli yerine oturmuş ve şartlar lehine gelişmiş ve sevindirmiş, "dur bi bu ruh haliyle hayatın içine kaldığım yerden karışayım da ki bunun için giriş cümlemin ilk kelimesi bu olsun" şımarıklığını içinde barındırannnn!!!! Elleri de birbirine çarpıştırıp ovuşturmayı da gerçekleştirmişse hele ki bu kişi, değmeyin de keyfine..Gibi! Mi:)?

Aslında.... Tam olarak öyle sayılmaz yani aslında sayılmaması gerekir çünküüüüü..
Hayatın insana sunduğu tuhaf bir illüzyon halidir bu, insanın bunun kıymetini anlamadığı. Tuhaf bir illüzyondur çünkü yaşam boyu süren onca belirsizlik ve mücadelenin sürekliliği yoktur bu ruh halinde. Anlık ve geçicidir. Biraz nefes alma noktası gibidir. Bunun farkına daha hayatın içine kaldığım yerden karışayım demenden bir kaç dakika sonra varırsın. Kıymeti de bilinmiyor çünkü; kaldığı yerden bunca memnuniyetsizlik duyuyorken insan yeniden başlayacağı noktayı "nerde kalmıştık" la belirlediği için. Bu yüzden nerde kalmıştık eklememeli bence evvvete. Kalınan yerin devam edilecek bir yer olmadığını bildiği sürece! (Bunun istisnası bir tek siyasette yaşanıyor galiba. Balkonda kaldığı yerden devam etmek isteyen ve ellerini ovuşturan insanlar gördüm çünkü..) Yeni bir soru cümlesi getirilmeli bu evvveeetee. Çünkü "Nerde Kalmıştık" ı ben biraz hatırlıyor gibiyim.

Nerde kalmıştık sahi?

En son senin canın sıkılıyordu biraz, sen biraz mutsuzdun, sen birazdan fazla susuyordun, sen biraz kabulleniyordun, sen biraz şaşırmamana şaşırmamış olmana bile şaşırmıyordun, sen biraz üzgündün. Sen biraz bunları aslında benim hissetiğimi ama senmişim gibi yazdığımı düşünüyordun. Sen biraz yalnızdın

Evvettttt! Orada kalmıştık..
Orada kalmıştıkta Nereye gidiyoruz?????

Nil'den..

2011-06-05T01:53:00.001+03:00

Dayısının bitanesi bu dünyalar güzeli kız, bugünlerde hasta. Dün akşam üzeri tahlil sonuçlarını alıp doktoruyla konuşan babası telefonla durumu haber verince oldukça endişelenmeme ve üzülmeme sebep oldu. Üşütmesinden önemli Demir eksikliği yaşıyormuş. Tahlil sonuçlarını ve doktorun önerilerini başka bir doktorla konuştum benzer şeyleri söyledi. Dikkat edilmeli, tehlikeli ama tedavi edilebilir.

9 gün sonra 1 yaşını dolduracak Nil.. Ismarlama olacak biliyorum ama doğum günü hediyesi olarak ona şimdiden sağlık dilermisin lütfen.?? Teşekkür ettim, amin!

Sosyal Normlar!

2011-05-18T01:29:00.002+03:00

Evde her ne kadar tv de çocuk kanallarını izlesem de gün içinde ister istemez haberlerden bi şekilde haberdar oluyorum.
En son sağlık bakanının Batmanda çalışma koşullarının iyileştirilmesini isteyen görme engelli bir vatandaşa çıkışını eminim sende benim gibi takip etmişsindir!(etmediysen gün içindeki yaşamını benimle mail yoluyla paylaşırmısın, şaka yapmıyorum, oldukça ciddiyim!)
Bugünse sağlık bakanımız görme engelli vatandaşımızı "telefonla" arayarak "Yorgunluk nedeniyle böyle bir şey yaptığımın farkındayım, sizden özür diliyorum" demiş! "Yorgunluk nedeniyle"!! "Gözlerin görmediği halde sana iş verdik'li küstah bir düşünceye sahip olmaktan rahatsız olduğum için" diye değil!!
Anlamıyorum..
Hani yorgunsan bi davete icab etmezsin, söylemen gereken bir şeyi eksik söylersin, etmen gereken bir teşekkürü unutursun vs, "yorgunluk nedeniyle böyle oldu özür dilerim dersin" anlarım da "gözlerin görmediği halde sana iş verdik"li bir düşünceye sahip olduktan sonra ve bundan rahatsız olmadıktan sonra "yorgunluk nedeniyle" özür dilediği şey neydi bunu çok merak ediyorum. Acaba eklenmemiş bi bippppppppp?????!!!!!!!! Olabilir mi?
Bazen sırf bu sebeplerden dolayı iyi ki sosyal normlarımız hala var demekten alamıyorum kendimi!!!!

Acaba?22 Ağustos!

2011-05-13T21:58:00.002+03:00

Bobiler.org da paylaşılmış, ntvmsnbc.com da da yayınlanıyor. Görmek için; Klavyeni Bırak Teslim Ol

Tavsiye Ediyorum!

2011-05-06T17:36:00.000+03:00

Haberleri izlerken karamsar, üzgün, umutsuz, mutsuz bir ruh haline büründüğümü daha önce söylemiş miydim? Peki ya bu ruh haline bürünmemek için tv yi açınca artık sadece çocuk kanallarını izlediğimi? Olup bitenlerin, çizgi film saçmalığından daha saçma olmasından dolayı umutsuz ama mutlu olduğumu? Ha bir de bu seçimlerde bulunduğum ilde çizgi film senaristi bir aday olursa onu desteklemeyi düşündüğümü? İyi o zaman söylemiş oldum:/

Kadın Ruhundan Anlayan Teknolojiler!

2011-05-06T00:23:00.000+03:00

Mehmet Günsürün şu son ütülü reklamlarını izledin mi? (Erkek izleyiciler içinde bu sorunun aynı etkiyi yapması bakımından bi kaç ek kelime yazmak istiyorum. Limon! Sarı, sulu, limon! Ağız sularımız aynı seviyeye geldiğine göre sanırım devam edebilirim:p)

Bir ütü tüketicisi olarak yapılan 3 reklamı da ürünün özelliklerini "ütü yapan erkek karakteri" ile tanıtmalarından dolayı sempatik ve başarılı, ama ürün özelliklerinin kendisi bakımından (gömlek üzerinde ütünün kolayca kayması ve menünün Türkçe olması yeni bir özellik olmadığı için, ütünün tabanının sıcak mı soğuk mu olduğunu görmeyi "bi ütü neden tabanından tutulur ki?" düşüncesinde olduğumdan dolayı önemsemediğim için) başarısız buluyorum. Ayrıca Mehmetin rolünü iyi yaptığını ama şu reklamdaki "yabancı kelimeleri" söylerkenki ses tonu ve mimiklerininse oldukça itici olduğunu düşünüyorum. (Sanırım burdan tartışma çıkar:) Ama haksızmıyım?

Bugünlerde Ben...

2011-05-02T03:19:00.000+03:00

Ruh halim işte biraz böyle. Üzerine çok şey söylenebilir. Akorların üzerine farklı sözler söylenebileceği gibi. O yüzden en iyisi ben susayım, sen klibi izle ;)

Cevapsız bir mim. Rory tarafından mimlenmiştim. "Şu an kendi ruh halinizi anlatan, bir ezginin melodisiyle ya da bir şiirin satırlarıyla ya da bir veciz sözle ya da bir resimle aktarınız". Teşekkür ederim:)

Yuri Gagarin

2011-04-14T03:53:00.004+03:00

Dün uzaya ilk çıkan insan Yuri Gagarinin uzay seyahatinin 50. yıl dönümüymüş. Sevgili google bunu yaptığı bir doodle la hatırlattı herkese malum. Dün yazacaktım bunu ama sigarayı bırakmamdan dolayı (ayılıp bayılmalarımdan mütevellit) bir türlü fırsat bulamadım.

1961 de yaşanılan bu tecrübe hem Yuri adına (daha önce hiç kimsenin yapmadığı bir şeye cesaret edip, buna kalkışmak ve başarılı olunca yeryüzündeki diğer insanların hiç yaşamadığı bir tecrübeyle onlara bakmak eminim çok ilginçtir ve büyük ihtimal çocuk yaşlarda "inşaatların 1. katından kumların üzerine atlayabilen cesur çocuk" olmaktan daha havalıdır) hem de insanlık adına (Yaşanabilecek yeni gezegenler bulmak, birlikte yaşamak isteyenlerin o gezegenlere gitmesi, hatta herkese bir gezegen düşmesi, emlak komisyoncuları gibi gezegen komisyoncularının türemesi, gezegenler arası seyahat, ünvanları öz hakiki ile başlayan uzay mekiği tur firmaları vs vs) büyük bir dönüm noktası olabilecektir ama Dünya denen bu gezegende memnuniyet verici bir uygarlık kurmayı öğrenememiş insanoğlu/insankızı nın bunu başarmadan bırak uzaya gitmesini, dünyadan 1 metre uzaklaşmasına karşıyım ben arkadaş!!!!Evrenin iyiliği adına!

Bunu kutluyor ama şimdilik oturun oturduğunuz yerde diyorum:/

Gemileri Yakmak

2011-04-11T02:58:00.001+03:00

Cevaplarını öğrenmekten korktuğum için henüz kendime sormadığım kullanılmamış sorularım var benim. Cevaplamaya çalışmanın, cevabı duymanın yada bilmenin; memnuniyetsiz ama umutlu ve güvenli durumumu, memnuniyetsiz ve umutsuz ve güvensiz bir hale getirebileceğinden korkuyor olmamdandır belki de bu, bilmiyorum. Tek bildiğim oldukça sıkıcı hale gelen bu durumun aslında zaten kendi içinde yeterince dumanının tüttüğü ve yarın benim bazı naftalinli sorularımın cevaplarına göre kararlar almak zorunda olduğum.
Bana şans dile:)
Resim Kaynakhttp://www.raybrooks.co.uk
Yangın İhbar Hattı: 110

Gençliğiniz Bugün Yanınıza Gelse Size Ne Derdi?

2011-04-08T03:39:00.001+03:00

Bugünlerde bir banka reklamı yayınlanıyor tv ekranlarında farkındamısın? "Yetişkin İnsan Dünyası Yaşamı" içinde "başarı" elde etmiş karakterler ve bir anda ortaya çıkan yıllar önceki "genç hal karakterleri" arasındaki şaşkınlık ve sevinç dolu diyalogu yansıtan.. İzlemediysen burada ...

Fikir olarak her ne kadar şimdiki senle geçmişteki senin buluşması kulağa hoş gelse de, gerçekte böyle bir şey mümkün olsaydı, şaşkınlık baki ama o sevinci gerçekten yaşarmıydı o genç hal karakterlerimiz? diye düşünmeden alamadım kendimi. Bugün, o bankada bir işim için sıra beklerken:)

Banka kapısından içerideki herkesin genç hallerinin girdiğini hayal ettim de. Daha kapıdan girerken bir kaos başladı. Güvenlikçinin genç hali güvenlikçiye dalmış, hayallerinin peşinden koşmadığı için onu suçlamakta, maşşallah o zamanda yapılıymış, elide ağır keratanın, zor aldık şimdiki hal güvenlikçiyi elinden. Gişe de çalışanların genç halleri bir üzgünlük ve burukluk içinde, bir tanesi patavatsız.. Küfürler savuruyor, belalar okuyor görsen. Bireyselci müşteri temsilcisinin genç hali resmen onun yüzüne tükürdü, yanımda oturan ihtiyar bayanın genç hali " ne kadar rüküşsün, böyle mi giyinirdim ben" diye sitem etmekte. Karşıda oturan adamın genç hali onun birlikte ve aşık olduğu kişiden farklı kişiyle evlenmiş olmasının üzüntüsüyle yıkılmış ağlamakta. Bir diğeri oğlum benim dersler iyiydi, dereceyle bitirdim, hala nasıl işsizsin demekte. Bir diğeri şimdiki halinin cebinden sigara paketini alıp kırmaya uğraşmakta. Anlayacağın koca bir kaos ve uğultu çöktü bankanın içine. Benim artist mi? O hep geç kaldığından sonra geldi bankaya. Geldi kulağıma bişeyler fısıldadı. Anlıyorum dedim. Sonra ben onun kulağına bir şeyler fısıldadım. Anladım dedi. Sonra birden sanki herkes bizi dinliyormuş gibi her şey bir anda sütliman oldu. Genç haller ve şimdiki haller tokalaştılar. Kısa bir vedalaşma yaşadı herkes ve gençleri bankadan uğurladık. Kimisi ardından su döktü kendisinin. Yanlız bir tek güvenlikçiyi ayıltamadık, dayaktan bayılmıştı garibim, bi tek o vedalaşamadı:p

Sonra işte benim sıra numaram yandı kalkıp gişeye gittim:/

1 Nisan Şakası

2011-04-05T03:45:00.000+03:00

Ygs sınavında gizli bir şifre uygulanmış olabileceğine dair haberi 1 nisan günü okuyunca bunun şaka olduğunu düşünmüş olmam, çok mu iyimser olmamdan kaynaklanıyor acaba:)? Hayır bu konuda kendimi tanımasam böyle olduğuma inanacağım ama ve hayır aslında böyle olmadığıma şahitlik edebilecek en az yüz kişi tanıyorum oysa.

Okuduğum haberin şaka olduğunu düşünmüş olmayı "iyimser"likle değerlendirmem, çok mu gerizekalı olmamdan kaynaklanıyor acaba? Hayır bu konuda..aslında galiba öyle.

Birilerinin gizli yada açık imtiyazlar tanınarak, diğerlerinden daha avantajlı hale getirildiği bir çok hak ihlali oluyor (bir çok alanda) güzel ülkemde.

Bu tutarsızlıklar ve komiklikler içinde insanın bırak mantıklı yada tutarlı düşünebilmesini akıl sağlığını (geri yada ileri zekalı) koruyabiliyor olması biraz asıl şaka gibi, geliyor bana.
Geldiler.
Gitti.

Hııı?

2010-10-03T00:41:00.000+03:00

Hayatında gerçekleşen olayları, yanlış yada eksik çözümlüyor olabileceğini düşündüğün mü hiç?

Ve bu yüzden duyu organlarının hissettiği ve beynin yorumladığı "hayata dair bakış açısı denklemlerini" yeniden gözden geçirmen gerektiğini?

İyi o zaman, git şimdi düşün!

Çünkü bunun gördüğün şeyin yada görmek için baktığın yerin doğru olmasıyla hiç bir ilgisi yok.

Domino Etkisi

2010-04-18T01:32:00.000+03:00

"Domino taşlarının dizilmesi ve ardından yıkılması uğraşı"nı (Buna ne isim veriyorlar bilmiyorum, ve hayır hiç böyle bir uğraşıya kalkışmadım) benim için ilginç kılan şey; ne o oluşturulan şaşırtıcı dizaynlar, ne o taşlardan çıkan sesler nede sonunda oluşan şekillerdir.

İnsanoğlunun/kızının; oluşumuna onca uğraş verdikten sonra yıkılmasını oturup keyifle izleyebildiği nadir durumlardan birisi olması ilginç geliyor bana asıl.

Yaşamın bir çok durumunda (Bir ilişki, bir iş, bir düzen vs) benzer tepkiyi göstermek kolay yada mümkün değil farkındayım. Buna gerek olup olmadığıysa tatışılır, o ayrı.

Ama sadece "ortaya çıkan sonucun belkide bir bütün olarak keyifli olabileceği düşüncesi"ni canlı tutabilmesi açısından bile önemli olduğunu düşünüyorum, hepsi bu:)

Guinness Domino Effect - Celebrity bloopers here

Başka Bahara Değil, Şimdikine!

2010-03-03T01:35:00.001+02:00

"Bahar geldi, artık uyan!!" dercesine güzel olan bugünde gördüm. Gıda çarşısında çalışan, öğle arası tatillerinde yakan top oynayan küçük genç kızları.

"Çalışırken çocuk olmak" olsaydı bu durum, yaptıklarına imrenip, sevinebilirdim ama "çocukken çalışmak olunca" yaptıkları içimin burulduğunu itiraf etmeliyim. Yeryüzünde geçen bu süremizin asgari yaşam koşullarını sağlayabilmek her zaman, herkes için kolay olmuyor farkındayım. Bunu değiştirmekte. Bu yüzden sadece şartların iyileşmesini ve ama buna rağmen büyümemelerini dileyebildim onlar ve herkes için. Öylesine değil, umutlu bi şekilde.

Ben Mersine gidiyorum, hafta sonu dönerim. Sen akşam üstü yürüyüşe çık, tatlı bir rüzgar okşasın yüzünü, kulağında bu müzik olsun, ve adımların ağır. Çünkü yavaş yavaş uyanmalısın. Çünkü, Artık, Bahar, Geldi!

İroni!

2010-02-13T01:35:00.000+02:00

Barışın ve özgürlüğün simgesi iki güvecin bıraktılar bugün gökyüzüne.. Çatıda bekleyen ve güvercinlerin sahibi olduğu belli olan iki velet, onları çatıda tutup tekrar kafese koydu. "Tutsak"lığı bilmem ama ben utandım:(

Şahsım veya Klonum Yazıyor; Tek Bir Hayat ve Hep 2 Seçenek

2010-02-09T01:35:00.001+02:00

Hepimizi klonlamaları gerekli. Çünkü bilmeliyiz: Hayatlarımız ancak bizim yaşadığımız gibi mi yaşanırdı? Başka bir biz olsa daha iyisini yapabilir miydi? Bilmeliyiz: Bu yazıyı ben mi, yoksa klonum mu yazıyor?
Belki sizin hayatınız, tam olarak sizin hayatınız bambaşka yaşanabilir. Diyelim ki dün patronu alttan almak yerine kavga çıkartabilirdi sizin yerinizde bir başka siz olsaydı. Çekip çıkabilirdi kapıdan. Bazen siz de yapamadıklarınızı yapabilen bir siz hayal etmez misiniz?
Önceki gün çok sıkıldığı o anda uyumaya gitmek yerine bu "öbür" siz, birden pantolonunu çekip kapıdan çıkıp şehrin hiç gitmediği caddelerine doğru yürüyebilirdi.
Bazen siz de tam yapmak istediğinizi ya da yapmaktan korktuğunuzu yapmakta olan bir sizi gözünüzün önüne getirmez misiniz?
Tam uyumaya giderken, kapıdan çıkmakta olan, sokaklara düşen, maceralar yaşayan bir başka sizi bir film gibi izlemez misiniz? Ama siz şimdi öbür siz değil, bizatihi sizsiniz. Bir tane var bizden. Hepimiz biriciğiz.
Klonlamak gerek
Dolayısıyla hiç bilemiyoruz: Acaba en doğrusunu mu yaptık? En iyisini mi yaptık acaba? Gerçekten elimizden gelen bu kadar mıydı? O aşk mesela, hiç korkmadan yaşansa, şimdi burada oturup sıkılan bizin sandığı gibi sonu felaket olmayacaktı belki de.
Oysa bizden bir tane daha olsaydı, ancak o koşulda gerçekten sınayabilirdik kendimizi. O bebek doğrulsaydı acaba gerçekten şimdi bebeksiz sizin sandığınız gibi çok mu zor olacaktı her şey?
Bir tane daha olsa bizden o zaman bilebilirdik gerçekten doğru yapıp yapmadığımızı. Ne ki tek bir hayat var ve hep iki seçenek! Yazık ki biz o seçeneklerin hep bir tanesini bilebiliyoruz. Oysa tam olarak birbirinin aynısı iki tane olsaydı bizden, ancak o zaman tamamlanmış, cevaplanmış bir hayat yaşayabilirdik. Tek kişiyiz ve eksiğiz bu yüzden.
Hiç bilemeyeceğiz; elimizden gelen mi buydu yoksa korkularımız ve yalancı sınırlarımız yüzünden mi böyleyiz?
Aynı anda, aynı koşullarda siz doğarken bir tane daha siz doğsa. Sizin "zaman harcamamak" için yapmadığınız ama içinizin gittiği şeyleri yapsa. O, sizin gibi korkmasa ve gittiği yerlerden çabucak dönmek yerine yollarda savrulsa...
Sizin sesinizin titreyerek "Evet" dediğiniz şeylere o gülerek "Hayır" dese... Ürkmese o, sıkıldığında bıraksa, üzüldüğünde katlanmasa, katlanmasa sizin o kadar zamandır katlandığınız şeylere...
Devam etmek yerine yarım bıraksa, kafasına takmasa... Kavga çıkmasın diye susmak yerine bağırsa öteki siz... Ağlamak yerine ağlatsa... Siz kokteylde sıkılırken o dışarı çıkıp sigara yaksa... O gece, o masada yarım bıraktığınız kadehi bitirse... Yarım bıraktığınız o dansın sonuna kadar devam etse... Ne yani? Siz yapamadınız diye siz yapamayacaksınız mı sanıyorsunuz?
Belki bir başka siz yapabilirdi sizin yapamadığınız onca şeyi. Ben, benim yapamadığım onca şeyi yapabilirdim mesela. Ama bir şey daha biliyorum ben ve benin hakkında. O da...
Klonlanmamız gerek azizim; insan denen fakire bu kadar yalnızlık çok fazla. Bir başka bizin bizden daha iyi yapabildiğini görmek için değil. Niye bizden daha iyi olsun ki kerata? Belki de bizdik daha iyisini yapabilen ikiz! Belki de bizdik korkmayan. Bizdik belki eldeki avuçtaki vaziyetle olabileceğinin en iyisini beceren. Ama işte bunca yalnızlık varken... İnsan emin olmak istiyor.
İyi gidiyoruz azizim
"Bu hayat ancak böyle yaşanabilirdi" demek istiyor insan ve bundan emin olmak istiyor. Bu yüzden klonlanmış bir ikizimiz gerek bize. Derhal başlasın bilim insanları çalışmalara. Bu kadar bilim varken, bu kadar yalnızlık fazla.
"Bu çocuğu yaptım, iyi yaptım", "O adama bağırmadım, doğrusu buydu", "Evden çıkıp gitmedim, çünkü kimse gidemezdi", "Korkak değilim. Korkmakta haklıydım, çünkü korkunçtu", "O işe katlandım çünkü başka yapılabilecek bir şey yoktu", "Bu evliliği sürdürdüm çünkü diğer seçenek daha beterdi" gibi cümlelerimizin kesinliği gerekli bize.
Tam olarak biz olan bir başka bizin bütün bunları onaylaması gerekli. Bizim onunla şöyle karşılıklı oturup, ne var ne yoksa konuşup son kadehin son yudumunu tokuştururken şöyle dememiz gerekli:
"İyi gidiyoruz azizim, boşversene!"
Yazar ve Kaynak; Ece Temelkuran http://www.milliyet.com.tr/2005/08/22/yazar/temelkuran.html

Acı Tatlı

2010-01-14T02:10:00.002+02:00

Bugün bir arkadaşım, eczaneden ilaç alıp anneannesine götürmemi istedi. Kendisinin işi varmış. Yolumun üzerinde olduğundan kabul edip ondan reçeteyi aldım. Ve sonra ilaçları.

Adresi bulup eve ulaştığımda kapıyı sevimli bir ihtiyar kadın açtı.

-Teyze Keremin bir arkadaşıyım ben, ilacınız varmış onu getirdim dedim,

-Sağol çocuğum buyur geç içeri

-Yok teyzecim geçmiyeyim işim var

-Olurmu öyle şey, buraya kadar zahmet etmişsin, çay yaptım yeni, bi bardak iç öyle git.

-Yok teyze içmeyeyim

-Kahve yapayım

-Yok dokunuyor şu sıralar

-Tatlı yaptım, en azından onun tadına bak bakalım nasıl olmuş diyince bu zaman kaybı çetin pazarlığın daha fazla uzun sürmesine izin vermedim.

İçeri girdiğimde duvardaki saat tıkırtısından başka bir ses olmayan evde, zamanın sanki burda çok yavaş ilerlediğine dair tuhaf bir hisse kapıldım. Neyse ki teyze şangır şungur mutfakta hızlı bir hazırlık telaşına kapıldı ki bu hislerim fazla uzun sürmedi..

Bir bardak çayı içerken yanında getirdiği kalburabastı tatlısından bir tane yedim.

Eski komşuluk ilişkilerinin artık kalmadığından ve ama yinede misafir gelir umuduyla evde sürekli tatlı bulundurduğundan bahsederken o, evin içindeki sessizilik ve yalnızlık kokusunu düşünüyordum ben. Bu koku fazlasıyla hüzünlü oldu benim için. Birde ihtiyar haliyle hizmet ettiği için .

Teşekkür ederek oradan ayıldım. Dünya telaşı yerli yerindeydi, kalabalığın içine girdim.

Babaannemi düşündüm sonra. Aradım ne yapıyorsun diye.

Napiyim tatlı yapacağım diye uğraşıyorum dedi.

İçimden nolur kalburabastı demesin derken

Kalburabastı yapıyorum dedi göğsüme basarcasına. Boğazım düğümlendi.

Geliyorum benden önce hiç kimseye yedirme diyebildim.

Kalbur yüreğimi eledi, ihtiyar kadınlar ondan tatlı yaptılar.

Resim Kaynak: http://resimler.balikesir.gen.tr/urunler/hanimaga9816.jpg

Gökten Üç Elma Düşmüş!

2010-01-04T01:31:00.001+02:00

Hızlı adımlarla köşeyi döndüğünde yeterince geç kaldığının farkındaydı. Evinin önüne gelip kapıyı açmak için anahtarları cebinden çıkaracağı anda duraksadı. Anahtarı sabit bir cebe koymak gibi bir alışkanlığı yoktu ve şu an yine anahtarın hangi cebinde olduğunu bilmiyordu. Zaten cebinden çıkaracağı anda da ilk seferde doğru anahtarı bulamayacaktı. Bu yüzden önemi yoktu.

Düzenli tertipli insanların bu zaman kaybına verecekleri isim belliydi. Dağınıklık. Ama "dağınık" insanların bu durumu şans diye nitelendirmesi farzdı.

Kendi kendine: "Bu kadar acele ederken ve doğru anahtarı bulamayacakken bu telaş niye? Bir kerede şanssızlığımın tadını çıkarayım" diye düşündü. Ama sonra "eğer şanssızsam ve yanlış anahtarı seçeceğimden emin olarak bir seçim yaparsam bu seferde şanssızlığımdan dolayı yine yanlış bi seçim yapıp doğru anahtarı seçecek olmam gerekmez mi" diyerek gülümsedi.

Kapıya bi anahtar uzattı, gökten üç elma düştü, biri bugün doğan Newton'a, biri bu doğum gününü hatırlatan google'a, biri de kapı önünde hangi anahtarı seçtiğini bilene gitti:)

"Yaş"lı Tekirdağlı Amca

2009-12-30T01:31:00.000+02:00

Geçen yıl Tekirdağın bir köyünde yabancı olduğumu farkederek bana hoşgeldiniz diyen, halimi hatırımı soran yaşlı amcaya iyiyim siz nasılsınız diye sorduğumda bana;

-Nasıl olalım, evden camiye, camiden kahveye, kahveden eve gidiyorum. Doksan yaşına kadar böyle devam ederse şükür halimize demişti.

İçimden bir insanın kendisine böyle cüretkar bir yaş hedefi koymasına şaşırmış, hatta bu özgüvenli hedefi gerçekçi bulmamıştım.

Kaç yaşındasınız şimdi diye sorduğumda ise

-Seksen yedi demişti.(Şiveyi siz ekleyin artık)

Ha ben o zaman o küstah kritiğimden utanmışmıydım:)?Utanmıştım elbet. Ama bi görseniz 60 yok derdiniz. Nasıl da iyi bakmış kendine. Bazı vücutlar nasılda direniyor zamana. Benimkisi direnenlerden değil .

Geçen yıl Tekirdağın bir köyünde yabancı olduğumu farkederek bana hoşgeldiniz diyen, halimi hatırımı soran ve şimdi kesin 88 yaşına girmiş olan amca!

Vücutlarımız belki eşit şekilde tepki vermiyor olabilirler zamana ama kullandığımız takvimlere göre eşit şekilde arttığını kabul ediyoruz yaşlarımızın. Ve bugün aramızdaki yaş farkı değişmedi eski haline geldi, bunu söyleyip kulağını çınlatmak istedim. 30 Aralık. Ben, bugün doğmuştum demek istedim:)

Ben Şahsen Bizzat Kendim

2009-12-27T01:30:00.000+02:00

Bir başkasını kırmamak adına kendini kırmak. Ve bunu seçtikten sonra gelişen olayların kendine olan kırgınlığını dahada arttırması. Sanırım dün gecenin özeti bundan ibaretti. Ve ben, kendi kendime, kendimin gönlünü alabilmek için miskinler gibi evde yatıyorum şu an. Yok küs değiliz konuşuyoruz, güzel bir kahvaltı hazırladım yatakta kendisine.

İnsancıl gerekçelerimi anlattım,

bencil gerekçelerini dinledim,

ihanet konusunda hemfikiriz,

kırgınlıkların şiddeti azalmakta,

gerekli derslerin alındığı umuldu

ve birazdan evden çıkarak kahve içmeye gideceğiz:)

Bu bi işaret mi dersin?

2009-12-20T01:30:00.004+02:00

Akrep burcu kız arkadaşı yüzünden astrolojiye merak sarmış bir akadaşım var vatana millete hayırlı olsun.. Şu sıralar ayrılar ve ne tuhaftır ki arkadaşım her olaydan bir işaret çıkarma ve bu işaretlerden sinyal alma telaşında. (Astroloji ve fallar yetmiyormuş gibi)

Bizim müziğimiz çalıyor ne tesadüf, beni mi düşünüyor acaba? O şu memlekettendi, bu plakalı aracı görmemiz tesadüf mü? Bu apartmanın kapı numarası 72, onun telide 72 ile bitiyor şeklinde ve daha fazlası inanılmaz yaratıcı örnekler üretebiliyor.

Kendine gel, saçmalıyorsun dediğimdeyse de evet farkındayım istem dışı oluyor diyor.

Bugün bir alışveriş merkezine kendim için bere almaya gittim, ve ne tuhaftır ki sözleşmişcesine o alışveriş merkezinde karşılaştık kendisiyle. Nolurr bu bir işaret olmasın:) Sayesinde bere haricinde ilginç bi şapkada almış oldum çok yakıştı işaretine aldanarak!! Hemde öyle bir aksesuar kullanmadığım halde. Tam yine bir yeni örneğe başlıyordu kiiiii!El sallamaya başladım kendisine.

-Niye el sallıyorsun?

-Bu bi işaret.

-Ne işareti?

-Gitmek zorundayım sona görüşürüz işareti.

-Kinaye mi yapıyorsun?

-Yok gitmek zorundayım sonra görüşürüz işareti yapıyorum:)

-Ha iyi görüşürüz:)

-Görüşürüz:)

Zor günler geçiriyor farkındayım, ama bunun üzerine bir kaç kere konuştuk faydası olmuyor. Çünkü çözüm işaret algılamakta değil, işaret olmakta saklı.

Kayıt-sız!

2009-12-08T01:30:00.001+02:00

Son zamanlarda haberleri izleyemiyorum. Ve.. Şu anki gündemi takip edememekten değil de, bu isteksizliğin sürekli hale dönüşmesinden korkuyorum!

Ya kayıtsız kalırsam?

Ya artık umursamazsam???

Canavarlar!

2009-12-07T01:30:00.001+02:00

Kimin hayatını yaşıyorsun sen?
Kendininkini mi?
Öyle mi?
Hep mi?
Dursan baksan şimdi ne kadar kendin kaldın bu hayatta? Kendinde ne kadar sen varsın? Dursan baksan şimdi, kendini ikna ede ede ne kadar yol gittin kendinden? "Olması gereken bu" diye, "Hayatın zaten pek fazla numarası yok" diye? "Zaten daha ne olacaktı?" diye...

"Burası iyi, güvenli" diye diye diye diye...

Ne kadar yol gittin kendinden kendine hikayeler anlata anlata? Düşünsene, o hikâyelerle ne kadar çok zaman oyalandın aslında başkasının olan hayatlarda?

Oysa bir gün...
Kendine geri yürüyeceksin. Bu yüzden dikkat et de fazla uzaklara gidip geri dönüş yolunu kaybetmeyesin.

Beyaz çakıllar bırak...

Dikkat et. Bir gün geri dönüş yolu için kendine küçük, beyaz çakıl taşları bırak mümkünse. Çünkü sonra dönüp geriye baktığında kendine geri giden yolu hiç bulamayabilirsin. Yerini yönünü şaşırıp, ormanda çöküp kalmış bir çocuk gibi etrafında çoğalan seslerden korkabilirsin.
Bir gün, söylüyorum sana, büyük bir sarsıntıyla kendini bir vitrin camında göreceksin.İnsanlar gelip geçecek arkandan, hayat arkada akmaya devam edecek. Sen donakalacaksın. Elinde çantan olacak belki, çantana şaşıracaksın.

Üzerindeki paltoyu kim yapıştırdı sana, bu atkıyı kim sardı boynuna?
Bu yüze bu çizgileri hangi kayıp zamanlar çizdi? Sen orada mıydın o zaman? "Bütün onlar oldu mu?" diye şaşıp öylece vitrin camında eskidenki bir halini göreceksin.

Kendini ne kadar özlemiş olduğunu düşünüp öylece, arkadan insanlar akarken, yollar geçerken arkandan, içinde çekirdeğin burularak, bir gün, söylüyorum sana, kendine geri dönmekten başka bir çaren kalmadığını göreceksin.

"Bedeli neyse ne!" diyeceksin, "Kim üzülürse üzülsün!" diyeceksin "Olacaksa olsun bütün ayıplar". İnsan ancak yeniden canlanınca anlar ne kadar cansızlaştığını. Yeniden kıpırdamaya başlayınca damarın anlarsın o ana kadar kendini uyuttuğunu. Yaşamaktan başka ne varsa onları yapıyor olduğunu. "

Ve Ece Temelkuran'ın yazısının devamı"

Kurban Almak İçin Kurban Olmak

2009-11-26T01:25:00.000+02:00

Biraz önce hastahanedeydim. Kurban almak için hayvan pazarına giden bir arkadaşımın pazarlık esnasında kolu çıkmış. Ne kadar saçma dimi? Ama ne yazık ki saçma olması gerçek olmasını engellemiyor.

Alıcı-Satıcı-Omuz çıkaran uzlaştırıcı. 3 koca adamın bir araya gelerek başardığı işe bak!!!!

-Zorun neydi bu kadar çetin pazarlık yapacak dedim

-Ben 2200 önerdim. O 3200 istedi. 2800 den aşağı inmedi, 2600 lira dolaylarında kolum çıktı.

-İyi aferim, değdimi şimdi yani?

-Kol çıktıktan sonra 2500 e bıraktılar:)

-??!!!!!

Cinlerim hala tepemde! "Hastahanedeyim beni alırmısın" dediğinde onun böyle üzüntülü olmadığını bilseydim, en azından o kadar endişeli gitmezdim yanına!!

Sahaftaki Çiçek!

2009-11-23T01:25:00.006+02:00

Bazen sahafları dolaşırım. Eski bir alışkanlık. Kitap yığınlarının arasından;

aradığım
aramadığım ama ilgi çekici
gerçekten kitap gibi kokan

kitaplara da denk gelmişsem değmeyin keyfime. Sanırım bakmakla görmek arasındaki farkı anımsamama yardımcı oluyor bu ziyaretler.

Bugün yine dolaşırken bir kitap gördüm. Jules Verne'in Denizler Altında 20.000 Fersah'ı. Belki ilkokul zamanında okuduğum ama bende olmayan bir kitap. Sayfaları eksik mi diye kontrol ederken içinden birden kurumuş bi çiçek düştü. Çok yıl önce kuruduğu belliydi çiçeğin, zaten kitap da 1972 basımıydı. Muhtemelen bir bayana aitti. Çünkü genelde erkekler çiçek almazlar ve tabi saklamazlar. Bu bilgiler ışığında erkeklerle ilgili genelleme çıkarılsın diye yazmıyorum bunu o ayrı:)

Kitabı almadım. Sırf o çiçekli anlama saygımdan dolayı. Sahibine ulaşmayı isterdim "Çiçeğinizi unutmuşsunuz" diye. O bunu istermiydi? Tabi o bir giz!
Kitabın içinde saklı!!

Bi Zahmet

2009-11-04T01:24:00.003+02:00

Geçen gece bir arkadaşımla konuşurken bahsetmişti. TRT 1' de "Bi zahmet" adında bi program varmış. Sokakta geçiyormuş bu pogram. Gizli kamerayla çekim yapılıyormuş ve program oyuncusu türlü türlü rollere bürünüyormuş. Ve o rolün gereği doğal bi şekilde sizden birşeyler istiyormuş. İstediği şeyleri gerçekleştirme sayınıza göre size para hediyesi veriyorlarmış sonunda.

İzlediği bölümde ;

Elinde sopalı bölüm oyuncuları, sokaktan geçen genç bir erkek vatandaşı çevirmişler. Kaba saba konuşmalar, korkutmalar, itip kakmalar, şunları yap diye emretmeler. Nüfus cüzdanını almışlar, her istediklerini yaptırmışlar. Sonunda para vermişler. Bölüm bitmiş.

Arkadaşım o kadar sinirlenmiş ki izlerken, anlatırken de sinirliydi : "Çocuğun halini bir görecektin" dedi. " Garibim o kadar korktu ki ne deseler yapacaktı zaten. "

Bugünse videonun linkini göndermiş. İzlemek isteyenler için

Hakikaten yazık diyorum.

Yakın tarihte "TRT payı" kesilen ürünlere yenileri ekleniyor haberlerini okumuştum. "Bi zahmet" mümkünse ben bu programın hakkına düşen payı eksik ödemek istiyorum!!!!!

Can Yücel'den

2009-10-29T01:24:00.003+02:00

YAŞASIN CUMHURİYET

Gölköy adında bir yer varmış gelibolu'da
televizyonda gösterdiler geçen gün.
gelenek edinmiş köy halkı,
'ben kendimi bildim bileli bu böyledir'diyor muhtar:
29 ekim’de toptan sünnet ederlermiş çocuklarını...
derken ekranda entarili bir çocuk belirdi
kirvesi tutmuş kolundan
yatırdılar bir kamp yatağına,
ardından sünnetçi olacak zat boy gösterdi elinde bıçağıyla,
çocuk kaldırdı başını, bağırdı:
'yaşasın cumhuriyet' diye
bunun üzerine de ekran karardı

korkarım bu, sade gölköylülerin değil, umumumuzun
sade küçüklerimizin değil, büyüklerimizin de
düştüğü bir tarihsel yanılgı
çünkü sünnet değil, farzdır cumhuriyet

Kasvet

2009-10-26T01:21:00.002+02:00

Bugün birbirini hiç tanımayan iki kişi arasında (kim oldukları yada ne sebepten olduğu önemli değil) aslında hiç de olmaması gereken, küçük bir gerginlik çıktı. Olmaması için sadece küçücük bir nezaket gerekiyordu. Ama bu ikisinde de olmadığı için, odamdan çıkarlarken geride buz gibi kasvet bulutu bıraktılar. Hala soluduğum....

Çevremde bazen Tevfik Kolaylı nezaketi! arıyorum desem yeridir hani;

Neyzen Tevfik meyhanenin tuvaletine giderken,daracık koridorda bir kabadayıyla karşılaşır. Birinden birinin kenara çekilerek yol vermesi gerekmektedir.

Neyzen "müsade et geçeyim" der.

Sarhoş kabadayı" sen kime kafa tutuyorsun babalık" diye aksilenir.

"ben senin gibi ciğeri beş para etmezlere yol vermem" deyince Neyzen hemen kenara çekilir

"Ama ben veririm. "

Yazım Yanlışı!

2009-10-22T01:20:00.000+03:00

Bugün bir kağıda not yazarken tarih kısmında yılı 2008 olarak yazdığımı farkettim. Ve düşününce bunu (2009 yerine 2008 yazmayı) daha önce defalarca tekrarladığımı.

Zaman mı hızlı geçiyor yoksa 2009 yılımı değersizdi benim için bilmiyorum ama yaşlandıkça dikkatsizleşiyorum sanırım.

Acaba???

2009-10-21T01:20:00.000+03:00

Eve yeni geldim. Televizyonu açtım. Bilgisayarımı kucağıma alıp yatağıma uzandım.

Televizyon açık ama kumandası ortalarda yok. .Kanalı değiştirmek istiyorum ama o kadar üşeniyorum ki(bunları yazana kadar kalkıp değiştirsem ya dimi?Ama cık. Bu kumanda sürekli kayboluyor)

Acaba diyorum televizyon kumandasının üzerine alarm mı bağlatsam. Alarm kumandasına basınca televizyon kumandasını bulsam böylelikle.

Alarm kumandası mı? O kaybolunca da onu bulacak bi başka alarm kumandası da hazır olacak illa ki!!!!

Çok Garip!

2009-10-20T01:14:00.000+03:00

Dayı oluyormuşum:) Bunu patates kızartması yerken öğendim bir de (Hani sen bilmiyosun ama ben patates kızartmasını seviyorum ya. Sevdiğim bi yemek, mutlu bi haber. Bilmem çok uyumlu geldi bana) Ailedeki ilk torun, yeğen vs yada herneyse işte. O yüzden çok garip ve beni sevindiren.

Milli-Evrensel Maç!

2009-10-12T01:11:00.003+03:00

Eskiden yani küçükken olan bişey vardı hayatımızda. Oyunlarda yada müsabakalarda ekip kurarken adil rekabet olsun diye gözetilen hakkaniyet ölçüleri..Hemde çocuk aklımızla..

"Siz çok güçsüz oldunuz falanca size geçsin"

yada bu daha dürüst talep ediliyordu "ama siz çok güçlü oldunuz, falanca bize geçsin!!!"

Ve oluyordu..

Dün milli maçın son 20 dakikasını izledik akadaşlarla. Karşı takımın 2 golünü atan forvet oyuncusunu oyundan alıyorlardı. "Bu adamı bizim takıma alsak ya" dedim. "Hemen birini çıkarıp onun yerine oynatalım..Biz çok güçsüzüz!!!!"

Yetişkin insan dünyası kuralları buna izin vermiyor..

Neden böyle olması gerektiğine dair bir çok geçerli sebep var... Aslında olmaması içinde...

Ve Birleşmiş Milletler, geçen ay açlıktan ölenlerin sayısının son bir yılda 150 milyon artarak 1 milyarı aştığınıbildiriyor...

Uyarı!! Usandım!!!

2009-10-05T01:09:00.003+03:00

Sigara içmeden önce sürekli ateş aramaktan usandım.. Aldığım çakmak ve kibrit sayısı, aldığım paket sayısına neredeyse yaklaştı ve bu benim biraz dağınık ve belki biraz unutkan olmamdan kaynaklansa da buradan siz sigara üreticilerine sesleniyorum. Bu sorunu çözün arkadaş.

Yaptığınız paketlerin ön yüzüne 20 kibrit ve kibriti yakmak için şerit mi koyarsınız, yoksa her bir sigaraya tek tek fitil mi koyarsınız bilmiyorum ama bu gidişle (Fırından yakmaya gidiş'i bu!!!) sinirimden sigarayı bırakacağım haberiniz olsun!!!!!!!!!!!!

Bu Protestolar Yakında Konferansların Çıplak Ayakla İzlenmesini Zorunlu Kılacak Gibi!

2009-10-02T01:03:00.002+03:00

Dün işe gitmedim, 12 ye kadar evdeydim.

Telefonumu da hiç açmadım.

Haberleri de izlemedim.

Dünya telaşıyla ilişkim en alt seviyedeydi yani.

Gece 12 den sonra tv yi açtım.

Kanalda alt yazı "IMF başkanına ayakkabı fırlatan genç serbest bırakıldı" yazıyordu!!!! da ne olmuştu yaagüzel ülkemde. Hemen haber portallarından haberi okudum ve koca bir "YAZIK" geçti içimden.

Konunun içeriği, protesto edenin, edilenin kim olduğuyla ilgili değil bu YAZIK!!

"Protestocu", "eylem" ini "şiddet" kullanarak gerçekleştirmişti ve savunduğu düşünce ne olursa olsun (ister haklı yada ister haksız) şiddet YAZIK bişeydi.

Amaç neydi?

Haberin videolarında çok sert bi şekilde fılatılan ayakkabı önce konferansa katılan ve o esnada soru soran bir dinleyiciye denk geliyor ve oradan sekerek IMF başkanının uzağından geçiyordu.

Peki ya öyle olmasaydı?

Diyelim o hızla direkt IMF başkanının yüzüne denk gelseydi. Ağzını burnu kan içinde kalsaydı?

Yada ayakkabıdan kaçmak isterken düşüp başını bir yerlere vursaydı?

Eylem başarıya mı ulaşmış olacaktı? Haklı hale mi gelinecekti, Sorun çözülmüş mü olacaktı?

An-la-mı-yo-rum!!!!

Kelime Cepleri Olmalı İnsanın Gömleklerinde!

2009-09-30T00:33:00.004+03:00

Keşke kelime cepleri olsa insanın gömleklerinde .

Tam ne söyleyeceğini bilemediği anda elini cebine atsa ve bir avuç kelime çıkarıp havaya savursa. Ve havaya savrulan o kelimeler bi şekilde havada anlamlı hale gelip senin sesin olsa..

Tam olması gerektiği kadar ve sadece olması gereken anlamda.

Bir harf, bir noktalama işareti bile fazla değil.

Sadece yeterince.

İşe mi girmek istiyorsun, yönetim sistemlerimize entegre etmeye çalıştığımız (başardığımız değil, kimse aksini iddia etmesin. çalıştığımız) ve kültürel dönüşümü geçekleştirilmemiş ithal metodlarla canını sıkan insan kaynakları departmanının uzmanına bi avuç kelime. Hoop. İştesin. Hatta yönetim kurulu toplantısında..

Yada sevgilinden mi ayrılmak istiyorsun. Bi avuç kelime daha. Gelsin Çelik. Gitsin sevgili. Güle güle yavrum güle güle!!!

Madem benim keşkem, dur bi deneyeyim. Gömleğimi bulmam lazım bi saniye. Tamam. Kelimelerimi alıyorum. Havadalar. "Kelime cepleri olmalı insanın gömleklerinde" diye yazıyor havada ama birşeyler ters ve saçma gidiyor sanırım(buraya kadar herşey normalmiş gibi:)

Tanrım bu benim değil senin iç sesin:)

Alın Verin Ekonomiye Can Verin!!

2009-09-28T10:36:00.001+03:00

Son zamanlarda izlediğim en trajik-komik reklam.Krizin reçetesi bu kadar basit yazılamazdı, anlatılamazdı sanırım.
Alın-verin, ekonomiye can verin.

Sana da komik gelmiyor mu? Sanki çok sağlıklı çalışan sistemler üstü bi sistemimiz varmış da (ekonomi,hukuk eğitim,sağlık vs) ve reklam filmiyle tüketici güven endeksini arttırarak yastık altındaki parayı çıkarttırarak krizden kurtuluverecekmişiz... hikayesi....

Herşey ama heşey tamam ve eksiksiz.. Bir tek senin yastık altındaki paran noksan sistemde... (belkide geçekten noksan veya yok o yastığın altında para ama reklam filminin etkili olacağını düşünen ortak akıl sanırım bunu sana sormayı unuttu)

İşin trajik kısmıda burası.Pozitif etki yapacağına inanıp fikri geliştiren danışmanlar (ki emin ol birilerine pozitif etki yapıyordur bu proje), Hükümet, Devlet kurumlarında çalışan memurlar, inandırıcı olur diye tv lerden halkın tanıdığı odun gibi rol yapan meşhur gönüllü ekonomi aktörleri vs nin elinden gelen bu.. Cidden sana trajik gelmiyormu bu ortak akıl ve ortaya çıkan ürünü..

Sanki bundan daha iyi ve kaliteli reklamlar ve çözüm önerilerine ve ortak akla ihtiyacımız varmış gibi geliyor!!!!diyerek bi sakız, bi ekmek, bi simit ve bir oyuncak almaya gidiyorum:((((

Algıda Seçicilik ve Meslekler ve Son

2009-09-28T00:42:00.006+03:00

Şu mesleksel algıda seçicilik.Yemeğimden keyif almamı engelleyen. Bugünkü öğle yemeğinde bir inşaat mühendisi arkadaşımla birlikteyken aklıma takıldı yine (Yok bu sefer ki oldukça iştahlı ve keyifliydi) Bu yüzden yazım mimarlarla ilgili!!!!!! Alakasız mı?Evet.Keyfi mi? Evet..
Öncelikle ve kesinlikle çok zarif ve kibar bir meslek ismi.

-ne iş yapıyorsunuz
-mimarım.,
zarif ve kibar.

Sonraysa yaptıkları meslek yüzünden hayatı görüş açıları.

Gündelik koşuşturmacanın içinde boğuluyorken, bir yerden bir yere giderken özellikle geçtiğim yerledeki detayları o kadar çok atlamışlığım oluyor ki bu bina burada mıydı, bu işyeri ne zaman açıldı, bu ağacı kim kesti, bu sokağada mı otopark mafyası bakıyor, burası neresi:) gibi sorular sormak zorunda kalıyorum kendime sonra.Ki iş gereği çok sık şehir dışına çıktığımı da hesaba katarsak her gelişimde geceleri uzun uzun dolaşmak zorunda kalmam cabası ve çabası oluyor.Değişimi algılamak ve farketmek için.Oysa onların istemdışı bunları atlayamadığını düşünürüm hep. Gündelik telaşları ne olursa olsun çevreyi de bu telaşın içinde tutmak zorundalar..

Hayat onları benden daha çok zorluyor olmalı!!!!

Ve kötü bi his..:Bunca detayı istemdışı izlemek zorundalarken bu zorundalığa plansız şehirleşme, uyumsuz bina renkleri, ölçüsüz binaların eklenmesi..
Bilmem..Bu uyumsuzluk rahatsız edici olmalı.. Bazen üzücü.

Ve fakat bu uyumsuzlukların; varlıklarıyla onların hayalgüçlerini zorlamaya yardımcı olduğunu ve "acaba daha iyi nasıl olurdu"yu düşünmeye zorladığını ve (bi cümlenin bi paragaf kadar uzun olmasının sıkıcılığı bi yana) bu yüzdende daha hayalperest olmalarını sağladıklarına dair de güçlü bi inancım var.
Ne kadar doğru? Emin değilim!

Algıda Seçicilik ve Bir Akşam Yemeği

2009-09-28T00:36:00.002+03:00

Dün gece bir akadaşımla yemeğe çıktık. Daha doğrusu gün içinde birlikte olduğumuz zaman çok uzun sürdüğü için karınlarımızın acıktığı saate denk gelen kısmını restaurantta geçirmeye karar verdik.Kendisi bir yemek fabikasında yönetici.

Restauranttan içeri girip masaya oturur oturmaz başladı eleştirilerini saymaya. Şu masada yokmuş, şu şurda olmalıymış vs.

Çorbanın tuzunun çokluğundan, etin tam terbiye edilmemiş olmasına, pilavın biraz soğuk olmasından, soğanların tam pişmemesine kadar o kadar çok detay anlattı ki (evet hepsini aklımda tutmadım) kendimi yemek yarışma progamlarından birindeymiş gibi hissettim.

Ki seçiciliğimden dolayı yemekle aram çok olmamasına rağmen ve ama; ben bile! yemeği beğenmişken yaptı bunu...

Yemekleri tadış şekli ve herşeye bi kusur bulması o kadar sinir bozucu ve rahatsız ediciydi ki içimden "sus be kadın,ye işte yemeğini" demek geçti!!

Ama sonra.....

Ama sonra işini ne kadar ciddiyetle yaptığını ve işine olan tutkusunun yaşamını ne kadar şekillendirdiğini farkettim.

Duygusal olarak çok rahatsız hissediyordum kendimi ama gerçeklik olarak bu tutkuya bir o kadar da saygı duymam gerektiğini farkediyordum.

Yemeğe sonuç: Duygularının farkında ol ama gerçeklerle karıştırma!
Kendime sonuç:Yine de yemek tutkulu iş yapanlarla yemeğe çıkma:))

Sabah Sabah!

2009-09-28T00:27:00.007+03:00

Fırınımda sabahtır bir türlü yerini bulamadığım ve kendimi teselli etmek için iş bilmez mühendislerin fazladan koyduklarına inanmak (koyduklarını düşünmek? inanmak? yok yok inanmak) istediğim 2 civatam var: ve bazen (her zaman değil amaa!!) bu şekilde parçacıklar arttırmayı başarabiliyorum!!!!!!

(kendime not:evde bir yedek parça odası oluştur!!!)

Bu arada dileyen olursa ve benim gibi makine-elektrik-elektronik-yadaherneyse mühendisliği okumamış (yanlış bölüm bitirdiğime de inanmaya başlıyorum, 2 civatanın yarattığı yıkıma bakarmısın) Türk mucitlerin fazla parçalarıyla değiş tokuşa da hazırım.

Giderek görünmez bir makine ye doğru gidiyorum ya hayırlısı.
Kendime Sonuç; galiba acil olarak benim evi sigortalatmam lazım.!!

15 Saniyelik Bir Hayal Kırıklığı

2009-09-28T00:24:00.001+03:00

Sireni çalan, lambaları yanık bir ambulans. Hastahaneye 1 km uzaklıktaki bir benzinlikte. Belli ki yakıt almış. Öyle apar topar çıkıyor ki hastahane yoluna. Kaza oluyor. Hepsi 15 saniyelik görüntü. Yolun ortasında kalakalıyorum.
15 saniye.Ben yazıyorum,sen okuyorsun.
Yetişmek için..!!!
Yetişmiş midir? Bilmem? Yetişsin!
Düş olmalı.!! Bilmem.? Lütfen!
Düşler ülkesinde olmalı!
Olsun!
istiyorum!